4 Ağustos 2014 Pazartesi

lütfen beni kovun...

Çok kişiden duydum bu tarz söylemleri; keşke beni kovsalar, kovulmak için ne yapmak gerekiyor, kovulmayı mı beklesem acaba…


Bir yandan işsizlik var, bir yandan sürekli işten çıkarımlar, istifalar. Ama son yılların trendi bu ‘kovulma isteği’ sanırım.

Bu hafta Hürriyet İK’da çıkan bir başlık bu aslında;

İnsanların içini döktüğü bir nevi itiraf.com sitesinden bahsediliyor; http://pleasefireme.com/ Hürriyet’teki yazıda da işini sevmeyen ama başka bir iş bulamayacağını düşündüğü için istifa edemeyenlerin paylaşımlarda bulunduğu bir alan olarak anlatılmış.

Ama gözden kaçan ufak bir nokta var!

Siteye girdiğinizde ‘mal-employed’ konseptiyle karşılaşıyorsunuz hemen. Ve siz de böyle hissediyorsanız, bu yüzden işinizden nefret ediyorsanız gelin anonim bir şekilde yaşadıklarınızı yazın diyor.

‘Mal-employed’un tam Türkçe’sini bilmiyorum ama kendisi eksik istihdamın farklı bir versiyonudur ve yüksek/fazla eğitim kavramıyla bağlantılıdır; yani bir kişinin aldığı eğitimin, sahip olduğu işin gerekliliklerini aşmasıdır.

İşsiz kalmamak adına atılan adımların sonucudur aslında bu durum ve son 5 yılda sayısı büyük bir hızla artmaktadır. Yani duygusal ve bilişsel anlamda inanılmaz çelişkiler deneyimlerler bu şekilde çalışanlar ama sözde çaresizlikten dolayı başka bir yere de geçemezler. Evet, hayatın gerçeklerinin farkındayım ama kesinlikle öğrenilmiş çaresizlik sendromunun da yaşandığına inanıyorum ben böyle konularda.

Kovulma isteğinin sadece yukarıda tanımlanan gruplardan değil, aslında işini sevmeyen birçok kişide yaşandığını düşünürsek, günün sonunda ortaya çıkan tablo pek parlak olmadığını görebiliyoruz. Zaten baştan böyle bir sitenin açılma ihtiyacının hissedilmesi ve insanların da buraya bir şey yazması durumun ne kadar vahim olduğunu göstermeye yetiyor bile. Bu yılın başında açılan siteye şimdiye kadar 300 yorum bırakılmış ama son aylarda hızlı bir artışta, büyük ihtimalle katlayarak devam edecek.

İşte birkaç paylaşım;
  • Lütfen beni kovun. Bir fast-food restoranında çalışıyorum ve patronum doğu aksanımdan dolayı beni küçük köle kız diye çağırıyor.
  • Lütfen beni kovun. Yöneticim günde 10-11 saat çalışabileceğim konusunda ısrar ediyor, böylece kendisi de hafta sonları daha rahat olacakmış.
  • Lütfen beni kovun. Ofiste benden başka herkesin yeni bilgisayarı var. Benimki sürekli bozuluyor ve problem çıkarıyor. Değiştirilmesini istediğimde bana söylenen tam kapasiteli bir bilgisayar ihtiyacımın olmadığı şeklinde. Oysa benim işim sosyal medya pazarlaması ve web sitesi yönetimi. 
  • Lütfen beni kovun. Dışarısı 7 derece ve yönetim lavabolarda ısıtıcının çalışmasına izin vermiyor; sebepleri ise orada zaten çok fazla zaman harcamamamız gerektiği...


Hiç yorum yok:

Yorum Gönder