3 Mart 2015 Salı

Küs Müyüz?..

Bu yazı, 'İş Yerinde Cinsel Taciz' konseptli bir yazıdır.
Ve maalesef birinci ağızdan anlattığım bir hikayedir...
***

Baş kahramanımız X Bey. 45 yaşlarında kendince bir karizması var denilebilecek bir erkek, evli ve çocuklu. Bir de ben varım. Bir proje için beraber çalışıyoruz. Ama onunla çok muhatap olmak zorunda değilim zira beraber çalıştığım kişilerin yöneticisi aslında.


Benim yöneticilerimin de ahbabı aynı zamanda. İşte her şey burada kilitleniyor zaten.

Ben biraz saf bir insanım. Her gülen yüzü sıcak ve samimi algılar ve o şekilde karşılık verirdim. X Bey'in aslında hep bir garip baktığını fark etmiştim ama bazı insanlar gerçekten 'flörtöz' bir yapıya sahip bunu kabullenmiştim. Başka iş yerlerinde de çok görmüştüm bunu, ister karşı cins olsun ister aynı cins hep bir havalı konuşmalar, kısık bakışlar, çapkın gülüşler filan. Hamuru böyle deyip geçmeye başlamıştım böyle insanları. Yeter ki saygısız hareketleri olmasın.

Bir gün kahve arasında yanımıza geldi, ilk defa iş dışı sohbetimiz orada oldu. Hiç alakamın olmadığı burçlardan konuşmaya başladı önce. Sonra üniversite, arkadaş çevresi...

O gün iş çıkışı benim için iş yerinde oyalandığından şüphelenmiştim zira kapıdan çıktığımda onu da hemen yanımda gördüm birden. Nerede oturduğumu ve istersem evime bırakabileceğini söyledi. Metroyu tercih ettiğimi söyledim.

Bundan sonra ara ara mailleri kendisi yazmaya başladı çalışanları yerine projeyle ilgili. Telefonlar ondan gelmeye başladı.

Bir gün sadece 'Hello' başlığında bir mail geldi bana: Cep telefonun nedir. Uzun uzun düşündüm ve iş numaramı yazmaya karar verdim. Net bir cevap geldi: Özel.
Söz uçar yazı kalır derler ya hani, sakin ve profesyonel halimi korumak istedim: X Bey, bence özel numaramı vermeme gerek yok - iş telefonum hep açıktır.
Cevap: Buradan whatsapp açabiliyor musun?

Cevap vermedim. Akşam 9 gibi aradı beni iş telefonumdan, bir kaç kez aradı. Kayıtlı değildi numarası bende, son arayışında duydum telefonu ve açtım. Sohbet etmeye çalıştı.

Ertesi hafta tepkimi görmesine ve beni anlamasına rağmen, koridorda lavaboya giden yolda önüme geçti ve 'Küs müyüz?' dedi.

Daha fazla yazmama gerek yok sanırım. Ahbap olmayan yöneticimle durumu paylaştım. Elinde tutabileceğin her türlü kaydı tut, devam ederse bunları kullanırız dedi. Onları kullanmama gerek kalmadı neyse ki, az hasarlı bir şekilde durumu atlattım. Ama benim kadar kolay atlatamayanlar ve çok daha ağırını yaşayanların da olduğunu biliyorum.

Her ne kadar isim belirtmesem de yaşadığım şeylerin üstünden biraz zaman geçmesini beklerim. Bu bekleme bazen bir kaç ay olabilirken bazen de farklı iş yerine geçerken giden süre gibi bir kaç yıl da olabilmektedir. Bu yüzden içim rahat. İçim maalesef yalnızca bu şekilde rahat...

Sevgiler...
https://www.linkedin.com/

2 yorum:

  1. Çok geçmiş olsun.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Çok teşekkür ederim Ali - benimki biraz daha farkındalığı artırmak adına yaptığım bir paylaşım - neyse ki çok zararlı bir şekilde atlatmadım.

      Sil